27-07-07

De Lotusbloem als symbool voor vernieuwing en groei




Als de lotusbloem in de vijver in mijn tuin zich weer opent, dan ervaar ik dat altijd als een bijzonder moment. Het geeft mij een gevoel van vernieuwing, het toegang krijgen tot iets wat ik nog niet ken, nieuwsgierig naar hoe het er van binnen uitziet. Deze week kon ik de ontwikkeling op de voet volgen. Zichtbaar veranderde de lotus van een dichte knop naar een open bloem. Een mooie start van een weekje rust. Even niet werken, niet schrijven, veel in de natuur en nieuwe energie opdoen. Ter inspiratie voor deze week zocht ik op www.kunstbus.nl de boodschap die de lotusbloem met zich meedraagt:

De Egyptische lotusbloem
De lotus werd beschouwd als symbool voor de eeuwige kringloop van de zon en de regeneratie in het algemeen. Deze metafoor ontstond toen men bemerkte dat de bloem van de lotus, een soort waterlelie, zich 's avonds sloot en onder water verdween om 's morgens terug open te bloeien. De lotusbloem is daarom voor de Egyptenaren een symbool voor eeuwige vernieuwing.

De Indiase Lotusbloem,
De kosmische lotus van India symboliseert de toegang naar het universum; het blad van de lotus is symbool van de vruchtbaarheid, de bloem is symbool van de moederschoot.

Een mooie voedingsbron om de komende week van te genieten!

26-07-07

Kinderwijsheid

Een familieopstelling met kinderen als representanten........weinig woorden nodig........zo echt, zo puur, zo authentiek, zo veel inzicht en helderheid. Daar kunnen wij als volwassenen nog veel van leren.

25-07-07

Stille kracht of gewoon decoratief


Ik vind het altijd erg prettig om ter ondersteuning van mezelf met de energie van (half)edelstenen te werken. Ik heb altijd wel een paar zogenoemde "knuffelstenen" in mijn broekzak. Ik kies deze bewust uit afhankelijk van de processen waar ik op dat moment mee bezig ben. Zo is de Bergkristal algemeen ondersteunend, zorgt de Amethist voor rust en het tegengaan van verslavingen, Rozekwarts brengt zachtheid en Carneool helpt bij kalmering en ontspanning. Je kunt kijken welke steen bij jou past door een bezoek te brengen aan www.edelsteentje.nl.
Hou je meer van stenen ter decoratie, waarbij je ook nog gebruik kunt maken van de stille kracht, dan heeft Crystalconcepts mooie flessen met stenen. De flessen met de naam Energystones zijn in negen verschillende varianten verkrijgbaar zowel bij mij als bij Crystalconcepts zelf. Ik gebruik ze om mijn trainingsruimte "het Bolwerk" sfeervol te krijgen, maar tap ook dagelijks van de subtiele energie die deze stenen geven.

24-07-07

Spiritueel Ondernemersnetwerk


Gelukkig zie je in het bedrijfsleven dat er steeds meer ruimte komt om te werken met, geïnspireerd te worden door of je te laten ondersteunen met behulp van spirituele methodieken. Bijna elke moderne manager heeft wel een paradepaardje op dit gebied en voedt daarmee de individuele medewerker en de organisatie als geheel. Voor ondernemers en managers is het belangrijk om "bij" te blijven op het spirituele vlak en te zorgen om steeds weer gevoed te worden met nieuwe wijsheden, het uitwisselen van(levens)ervaringen met anderen, het kunnen stellen van vragen en te lezen over de wijze waarop spiritualiteit geïntegreerd kan worden in de dagelijkse praktijk. Een bundeling van informatie over spiritualiteit in het bedrijfsleven is te vinden op de site van het spiritueel ondernemersnetwerk. De moeite waard om eens een kijkje te nemen.

23-07-07

Opstellingen met kinderen


In mijn dagelijkse praktijk begeleid ik veel familie- en organisatieopstellingen. Doorgaans bestaat de doelgroep uit volwassenen die levensvraagstukken of organisatiecasuïstiek inbrengen. Maar opstellingen kunnen ook heel goed gebruikt worden in relatie tot kinderen. Er zijn een paar boeken over dit onderwerp geschreven. Zo schreef Ingrid Dijkstra het boek "Familieopstellingen met kinderen en jongeren" (ISBN-9020260626). Marianne Franke-Griksch is de schrijfster van het boek "Jij hoort bij ons - systemisch denken voor ouders, leraren en leerlingen" (ISBN-9080687499). Beide boeken geven veel praktische voorbeelden over de manier waarop familieopstellingen met kinderen in zijn werk gaan en wat voor resultaten behaald kunnen worden.
Zelf zat ik vandaag een training familieopstellingen voor te bereiden. Aangezien het vakantietijd is en ik twee jongeren van 10 en 12 te logeren heb, dacht ik dat is leuk om hen te vragen mee te doen met de trainingsdag, zodat de cursisten ook met dit type opstelling kunnen oefenen. Toen ik dat aan de logés voorlegde, begonnen zij meteen te juichen en te roepen "wij mogen proefkonijn zijn, wij mogen proefkonijn zijn". Vervolgens heb ik hen wat uitgelegd over wat een opstelling is. En vanaf dat moment is het een soort spel en worden er aan de lopende band door de kinderen opstellingen gemaakt. Zo is hun familie voorbijgekomen, opa's en oma's, het voetbalelftal en ook alle huisdieren. Het is mooi om te zien hoeveel informatie zij zelf uit de opstelling halen, soms geheel objectief en soms meer vanuit wensen en verlangens. Maar ook daar kunnen we met elkaar mee verder en het levert in elk geval leuke gesprekken op.

22-07-07

Een warm onthaal met heerlijke voeding

Wij waren in de luxe positie dat wij dit weekend twee keer de horeca van Voorschoten mochten bezoeken. Op vrijdag stond olive garden op het programma en zaterdag avond brachten wij een bezoek aan Allemansgeest. Het eten bij deze beide gelegenheden was heerlijk en goed verzorgd. Wat echter speciaal opviel was de gastvrije, acurate en persoonlijke bediening. Er werd moeite gedaan om een feel-good-gevoel te krijgen. En dat is gelukt. Ik voelde me welkom en verwend.

Later kan ik daar wel over nadenken. Kun je dit soort klantvriendelijkheid aanleren? Wat is het effect van de trainingsprogramma's, die in dit kader gehouden worden? Ik denk dat bewezen is, dat het in elk geval verbeteringen oplevert. De echte kanjers op dit gebied hebben echter iets speciaals in hun vingers, een facilitaire knobbel, een oergevoel om te willen (ver)zorgen, een soort voorbestemming. Dat gaat misschien wel meer over een karaktereigenschap dan een vaardigheid, een soort geloof van binnen, het vermogen om je intuitie in te zetten en zo te weten wat iemand nodig heeft om in de juiste gemoedstoestand te komen. Misschien is het integreren van Boeddhistische wijsheden en bezig zijn met intuitieve ontwikkeling wel het ei van Columbus om de klanttevredenheidscijfers op te schroeven.

In het kader van de dagelijkse voeding hierbij een recept dat ik op de site van een van Olive Garden aantrof. Er staan er nog veel meer, dus leef je culinaire hoogstandjes uit en wellicht kan jij het bezoek dat je krijgt ook wel een onvergetelijke avond bezorgen.

Ingredients
4 Roma (plum) tomatoes, diced
2 garlic cloves, chopped
1 garlic clove, cut in half
Black pepper to taste
Salt to taste
10 medium fresh basil leaves, chopped
4 Tbsp extra virgin olive oil
8 slices crusty Italian bread
Extra virgin olive oil (to drizzle)

Procedures
COMBINE diced tomatoes and chopped garlic in a mixing bowl. Season with salt & pepper to taste. Add half of chopped basil and 4 Tbsp of extra virgin olive oil.
DRIZZLE both sides of bread slices with extra virgin olive oil. Grill bread lightly on both sides.
RUB grilled bread with cut half of garlic clove to infuse with flavor. Top each slice with tomato mixture.
GARNISH with remaining chopped basil and serve immediately.

21-07-07

De grootste ergenis en energievreter voor de mens is...


In de ergenissen top-10 van de Nederlanders staat het gebeld worden door call-centra voor het aansmeren van allerhande producten, het doen van marktonderzoeken en het willen maken van afspraken voor vrijblijvende kennismaking met diensten. Vooral het feit dat dit doorgaans tijdens het eten gebeurt, wordt ervaren als een inbreuk op de privacy. Als het aan staatssecretaris ligt dan is dat vanaf volgend jaar afgelopen. Het wordt dan mogelijk om kenbaar te maken dat je hier niet van gediend bent en uitgesloten wilt worden van dergelijke telefoontjes in het bel-me-niet-register. Ook nu kun je deze grote energievreter al uitbannen door je aan te melden bij www.infofilter.nl. Als ik de deskundigen moet geloven, dan scheelt dat zeker 90% in het lastig gevallen worden. Alleen de cowboybedrijven houden zich nog niet aan de regels.
Is deze handeling niet voldoende om je energiehuishouding op pijl te brengen, dan is het wellicht een keer tijd voor een energiecoaching. Bij Coach-Inn ben je hiervoor van harte welkom!

20-07-07

Een boomhoroscoop als vervolg op de Perenboom



In aansluiting op mijn verhaal van gister over de perenboom, kreeg ik nog een leuk websiteadres gemaild waar je informatie krijgt over de boom die bij jouw geboortedag hoort. Ook wel een boomhoroscoop genoemd.
Zo zijn er op internet verschillende sites waar je met behulp van je geboortedatum inzichten in jezelf kunt krijgen. Ik noem er een paar.

Wil je weten welk zonnezegel volgens de mayakalender bij jouw geboortedag hoort en wat de betekenis daarvan is dan kun je terecht bij Indigo Coaching.

Ben je benieuwd naar jouw energetische blauwdruk, daar waar je voor jezelf bepaalde aspecten gepland hebt of juist beïnvloedbaar bent, kijk dan eens bij Human Design en klik onder aan op continu. Daar kun je een gratis human design ravechart laten berekenen. Schrik niet van de stem die je bij het openen van deze site te horen krijgt.

Voor het bekijken van je geboortehoroscoop en bijbehorende uitleg, biedt deze horoscoopsite mogelijkheden.

Besef bij het bezoeken van al deze sites dat de gegeven informatie toegankelijk voor iedereen gemaakt is en daarom een soort gestandaardiseerd beeld geeft. Pik datgene er uit wat bij je past en wil je meer weten zoek dan iemand die gespecialiseerd is in deze materie.

19-07-07

Afscheid van een perenboom


Afscheidnemen is niet mijn sterkste kant. Of het nu gaat om afscheid nemen na een fijn weekend, het beëindigen van een bepaalde periode, de kleine of grote dood, ik heb daar tijd voor nodig. De perenboom in mijn tuin is een mooie metafoor voor het verloop van een afscheidsproces.
Deze perenboom staat al heel lang in de tuin op het adres waar ik woon en werk. Ik heb foto's gezien van voor 1957 waarop deze boom al stond te prijken. Al zolang ik de boom ken, had hij wat moeite om in zijn volheid te gaan staan. Er kwamen wel bloesems aan, maar de peren bleven erg klein en vielen vroegtijdig uit de boom. Daags nadat ik vorig jaar met pijn in het hard samen met mijn toemalig partner besloot om te gaan scheiden, zat ik met een vriendin in de tuin. Plotseling zei ze: "weet je dat die boom dood is". Het was alsof de boom ons proces van uit elkaar groeien gevolgd had. Mijn eerste reactie was, hup kapvergunning aanvragen, een hovenier vragen om de boom te kappen en klaar is kees, maar ik kon het niet. Met de wens van "wie weet kan het tij nog gekeerd worden en gaat hij het nog doen in het volgend seizoen", de gedachte "dat gezeur bij de gemeente om een vergunning te krijgen" en last but not least de mijmering "ik wil mijn rustpunt om naar de tekening van de boom tegen de hemel te kijken nog niet kwijt" heb ik hem laten staan. Langzamerhand zakten de takken naar beneden en veranderde de boom in een treurwilg. Een vriend kwam enkele weken geleden op bezoek en vroeg me waarom ik een dode boom tussen mijn huis en mijn bedrijfsruimte liet staan. Plotseling schrok ik wakker, ik was blijven hangen in een afscheidsproces. Hij beschreef een beeld dat hij voor zich zag waarbij ik de boom ritueel zou kappen. Nog diezelfde dag begon ik met een oude roestige zaag de eerste naar beneden gezakte takken weg te halen. Een goed bezinningsproces om veel gedachten, emoties en beelden over onverwerkte afscheidsprocessen aan me voorbij te laten komen. De fysieke inspanning zorgde voor het loslaten van opgebouwde spanningen. Na een paar takken hield ik er mee op. De takken legde ik als geheel naast het huis en daar lagen ze deze week nog. Tot ik door een klant voor de tweede keer wakker geschud werd. Zij stelde me dezelfde vraag als die vriend een paar weken geleden. Ik hoorde me zelf argumenten noemen die weinig steekhoudend waren en die ook zeker overwonnen konden worden (slecht weer, de vergunning, hoogtevrees.....). Het gaf een gevoel, dat ik er niet meer om heen kon. De klant gaf me de sleutel voor de volgende stap, door te zeggen dat ik het hout zou kunnen gebruiken om tijdens een feest mezelf en anderen warmte te geven. Het idee dat de boom een nieuwe functie zou krijgen, opende voor mij nieuwe perspectieven. Vandaag ben ik weer volop aan de slag gegaan, een kapvergunning bleek niet eens nodig en nader onderzoek wees uit dat ik helemaal niet hoog op een ladder hoef om de boom te kappen. Inmiddels zijn er weer een aantal takken af en liggen er netjes gezaagde houtjes klaar om een mooi kampvuur te maken. En....... ik voel dat er weer een hele last van mijn schouders is. Weer een stap dichter naar het gevoel van vrijheid. HW en Carla dank voor jullie inspiratie en hulp bij mijn transformatieproces.

18-07-07

Een zware dag gehad? Douchen met aurareiniger!


Ken je het gevoel van het hebben van een zware dag? Er gaat meer energie uit dan dat er in komt. Ook al lijken de eerste energievreters weer getemd te zijn, er blijven nog negatieve gevoelens hangen. En dan moet je nog naar een vergadering, een coaching geven of met vrienden uit eten....... Het liefst zou je onder de wol duiken, maar "de plicht" roept. Op dat moment heb ik een goede remedie. Lekker onder de douche met Aurareiniger van de Stralende Zon in Haarlem.

Wat te doen? Ga onder de douche staan, neem een natte washand en doe hierop 1 à 2 eetlepels Aurareiniger. Schuur je vochtige huid hiermee of -nog aangenamer- laat het doen. Laat ondertussen een emmer met lekker warm water vollopen, doe hierin ca 10 druppels etherische olie van rozemarijn. Sla dit mengsel even door elkaar en spoel je hiermee af. Het beste is om je daarna verder niet of heel kort na te douchen. Je zult verstelt staan van het resultaat, je voelt je als herboren!

Wil je het een keer uitproberen of denk je dat is een leuk kado om weg te geven? Je kunt deze zouten bij mij bestellen of een kijkje nemen op de website van de Stralende Zon. Daar vindt je nog veel meer andere leuke varianten op Himalyazouten.

17-07-07

Ingewikkelde familiedynamieken

Wil een gezin goed functioneren, dan is het vanuit de systemische gedachte, belangrijk dat iedereen een plek heeft, er sprake is van een rangorde en de balans van geven en nemen in evenwicht is.
In een "gewoon" gezin met een samenstelling vader, moeder en kinderen, waarin een gezond evenwicht heerst, staat doorgaans (in een opstelling) de vader rechts, moeder links en de kinderen aansluitend op leeftijdsvolgorde van oud naar jong. Er is respect voor ieders (feitelijke) positie. De relatie tussen vader en moeder gaat voor op de relatie met de kinderen.
Als ouders gescheiden zijn en er nieuwe partners op het toneel verschijnen, dan gelden weer andere regels die gerespecteerd mogen worden. De relatie tussen de gescheiden ouder en het kind gaat voor op de relatie van de gescheiden ouder met de nieuwe partner. Je kunt je voorstellen dat het nog ingewikkelder wordt als een gezin samengesteld is uit twee gescheiden ouderparen met kinderen, al blijkt in de praktijk dat het makkelijker is om in een dergelijke situatie evenwicht te bereiken dan in het geval dat één van de partners geen kinderen heeft.
Als partner van een moeder met twee kinderen ervaar ik het zelf als een precair proces om de juiste positie in te nemen, onafhankelijk, toch samen en voldoend aan alle systeemvoorwaarden. Het gaat over het vinden van een plek voor mezelf zowel als individu, kind van mijn ouders en als partner. Ook gaat het over geven van een plek aan mijn partner, het erkennen van de positie van de vader van de kinderen en het er laten zijn van de gezinsdynamiek tussen moeder en de kinderen. Waar houdt de ene rol op en begint de andere rol? Bij iedere rol horen weer eigen posities, met een eigen erkenning. Gelukkig zijn er familieopstellingen die helpen om de kluwen te ontwarren als de familiedynamiek tot een bord spaghetti is geworden

16-07-07

De wonderen zijn de wereld nog niet uit

Via verschillende wegen ontving ik een bericht dat op 17 juli a.s. er een wereldwijde meditatie plaatsvindt om 13.11 Nederlandse tijd. Je kunt dan helpen om de wereld weer gezonder te maken en "the grids" te herstellen. Of je daar in gelooft of voor voelt moet je zelf weten. Dit initiatief komt van Shelley Yates, het verhaal dat zij erbij schreef over datgene wat haar en haar zoontje is overkomen, kwam bij me binnen en zette me aan het denken. Hoe zit de wereld en het leven toch in elkaar? Ik zou graag een keer een kijkje nemen in het logistieke centrum van "het al wat is". Ik realiseer me dat het veel tekst is voor een weblog (ook al heb ik hem ingekort)en dat je soms wat door de Amerikaanse schrijfstijl heen moet kijken, maar ben benieuwd waar jullie gedachten heen reizen na het lezen van haar verhaal.

Ik moet jullie iets vertellen waarvan ik weet dat het soms moeilijk te geloven is, maar het is mij overkomen, en ik kan niets ervan uitwissen of negeren (hoewel ik bij vlagen wens dat ik het kon). Ik ben een ‘normale’ vrouw die simpele doch chaotische tijden beleefde.
Ik dacht altijd dat ik wel de laatste zou zijn die een wonder zou meemaken, laat staan twee wonderen, en toch is het gebeurd. Daarom kan het verhaal net zo goed van jullie zijn, en niet van mij. Aangezien het mijn verhaal is, ben ik waarschijnlijk degene die het moet vertellen. Wat ik vooraf wil stellen is dat wonderen gebeuren, en ze gebeuren bij mensen zoals jij & mij. Wat er nodig is om deze wonderen te laten gebeuren is dat we ons dienen te openen voor de communicatie die elke dag om ons heen is. Communicatie die niet van deze wereld is, maar van de Schepper, de Kosmos en het Universum. De boodschappen komen van heel ver, toch hoef je alleen maar naar binnen te reizen en het te geloven, om ze te ontvangen. Wij allemaal kunnen in ons leven wonderen scheppen, en dat is een van de belangrijkste redenen om dit voor jullie op te schrijven. Ik heb geen trucs. Stel je gewoon open voor de mogelijkheid dat wat ik jullie vertel mogelijk is, en dat het voor iedereen beschikbaar is.
In dit verhaal heb ik het vaak op vele manieren over God. Het is voor mij heel vreemd om God hoe dan ook te noemen, omdat ik geloofde dat hij me heel lang geleden heeft verlaten. Maar ik bedoel dan de Oer-Schepper van de Kosmos en het Universum, waartoe de Aarde ook be-hoort. Ik noem God de OerSchepper opdat alle lezers begrijpen dat dit verhaal volkomen onpartijdig en onbevooroordeeld is ten opzichte van enige religie. God is voor mij niet alleen God van de Aarde maar een Universele Schepper. Ik verwijs tevens naar God als Moeder Aarde of Gaia, omdat ik haar op deze reis heb leren kennen als de vrouwelijke kant van God. Net zoals alles in ons Universum in evenwicht is, zo dienen wij ook balans te vinden in Licht en duisternis, in oorlog en vrede, en natuurlijk in de twee gezichten van God; het mannelijke en het vrouwelijke principe. Wij zijn allen deeltjes van deze Oer-Schepper. Wij zijn ook God.

Twee wonderen vonden plaats in Halifax, No-va Scotia, Canada. Mijn zoon en ik verdronken in een moeras, en we overleefden het niet slechts om het na te vertellen maar we voelen ons beter dan ooit. Ik was 15 minuten lang ‘dood’. Ik kreeg van Lichtwezens te horen hoe ik mezelf en mijn zoontje moest redden, en ik kreeg een boodschap hoe de Aarde geheald kan worden. Terwijl jullie dit lezen vraag ik jullie met heel mijn hart je zelf te openen voor de mogelijkheid van wat ik zeg. Ik voel dat het onontkoombaar is dat wij deze wereld verenigen met een gezamenlijk doel; vrede en voorspoed voor allen, en niet alleen voor die enkelen die gezegend waren om op de juiste tijd op de juiste plek te zijn.
Ik had God 40 jaar lang uit mijn leven gebannen. Ik heb echter als kind de mogelijkheid van God nagejaagd. Ik voelde dat mensen die een onverwoestbaar vertrouwen hadden gelukkig waren, en dat het feit dat ik in niets geloofde een ‘loser’ van mij maakte. Als kind sprak ik vaak met God, maar voelde me nooit verhoord of verbonden. Ik moest eerst in een moeras geraken en verdrinken, wilde ik mijn ogen openen voor de realiteit dat we allemaal zeer verbonden zijn met de Macht van God. Het wordt nu duidelijker dan ooit. Alleen op Internet al vind je duizenden hits over het volgende stadium van de mensheid, het Tijdperk van Verlichting en de tijd va ver-andering.
Die verhalen komen voor in alle religies, en in de verhalen van oude culturen zoals die van de Maya, de Egyptenaren en de Oorspronkelijke Amerikanen. We hebben allemaal gewacht op het moment dat alles anders zou zijn, want God zal zeker iets doen om ons van onszelf te redden…
Wel, er is zeker iets gaande, want God werkt via mensen als ik, en het vergt het vertrouwen van mensen als jullie om het te verwerkelijken. Ik loop mezelf weer eens voorbij, maar in de berichten die ik ontvang, krijgen wij allen een manier om te participeren in een Healing van Moeder Aarde, en om de mensheid te lanceren naar een tijd van gezondheid, vrede en positie-ve verandering.
Om dit te laten gebeuren is het nodig dat jullie één uur van je leven in meditatie doorbrengen. Ik hoorde in Star Trek iemand zeggen; “Weer-stand is nutteloos”. Ik wilde niet een bood-schapper van God zijn, maar als God wil dat wij ontwaken, zal het gebeuren. Goed, nu kan ik jullie de waarheid vertellen wat mij over-kwam na het auto ongeluk in november 2002.

Ik bracht mijn zoon naar een vriendje om daar te gaan spelen toen de ramp zich voltrok. Mijn auto vloog na een slip in een moeras. De auto kwam ondersteboven neer en zonk naar de bodem. Ik probeerde de ramen te openen, maar de elektriciteit werkte niet, en wij zaten dus gevangen. Ik sprak mijn zoon, die toen net 4 jaar was, bemoedigend toe dat ik hem zou redden. Het smerige koude water drong snel de auto bin-nen, en ik hield de jas van mijn zoon goed vast, terwijl ik wachtte op het moment dat we vol-komen ondergedompeld waren. Ik hoopte dat, als de druk binnen en buiten gelijk was, ik de deur kon openen en we eruit konden zwemmen. Toen het water boven ons hoofd kwam waren mijn laatste woorden voor mijn zoon: “Houd je adem in, schatje. Mama haalt ons hier snel uit. Ik zag nog net hoe hij een diepe teug adem nam voor het water zich boven hem sloot. Toen ik voelde hoe het laatste restje lucht uit de auto ontsnapte, probeerde ik de deur te ope-nen. Er zat geen beweging in, en de andere deur zat ook vast. Ik worstelde enkele keren tevergeefs met de deuren. We zaten gevangen en zouden sterven. Op dat moment duwde ik Evans tengere lijfje over de zitting, in de ijdele hoop dat hij nog ergens lucht zou vinden. Terwijl ik nog vocht om ons uit deze rijdende doodskist te krijgen, realiseerde ik me dat ik moest ademhalen. Toen ik het water in ademde, was het of mijn longen in brand stonden, en raakte ik nog meer in paniek. Ik wilde mijn kind weer voelen, en graaide koortsachtig naar achter in een poging hem te vinden. Ik slaagde er niet in, en moest weer ademhalen. Toen hoorde ik een stem, een kalme majestueuze stem, die mij gebood te ontspannen. Die stem klonk van verre in mijn oren, en verze-kerde me dat alles goed zou komen. Ik werd bezield met de kennis dat als ik tegen het water vocht, mijn redders mij niet konden reanimeren als ze arriveerden.
De stem zei dat ik, als ik tegen het water vocht, zou verdrinken. “Nee hè”, dacht ik, “… heb ik een lolbroek geest op mijn sterfbed.” De stem bleef mij instructies geven over wat er stond te gebeuren en dat alles goed zou komen als ik de aanwijzingen zou opvolgen. Ik gaf me over aan die stem van gene zijde en ging stilletjes over. Eenmaal aan de ander zijde zag ik Lichtwezens die me weer verzekerden dat mijn zoon en ik niet alleen uit de auto zouden komen, maar dat we het goed zouden maken. Ze lieten duidelijk merken dat ik hun instructies impliciet diende op te volgen en vertrouwen moest houden in hun woorden. Mij werd gezegd vertrouwen te hebben om Goddelijk geleid te worden, en aldus geschiedde!
Het kostte de reddingswerkers vijftien minuten om mijn levenloze lichaam uit de auto te halen en nog eens zeven minuten hartmassage en beademing om me terug te halen. Terwijl mijn lichaam overeind sprong schreeuwde ik: “Haal mijn kind uit de auto!”
Er waren 22 minuten verlopen, en de reddingswerkers sprongen weer in het ijskoude moeras om mijn zoon te vinden, in de weten-schap dat hij dood was. Het kostte ze nog vijf minuten om hem uit de auto te halen. Zijn le-venloze lichaam werd naar het IWK kinderziekenhuis gebracht, waar hij onmiddellijk op elke denkbare machine werd aangesloten. Het trauma team van dokters en neurologen stond op mij te wachten. Ze verzekerden me dat mijn kleine lieveling hersendood was, en dat bovendien zijn innerlijke organen vol bloed zaten. Zijn lichaam bloedde letterlijk dood, en zijn organen functioneerden niet meer. Ik heb me nog nooit zo akelig gevoeld, en toen kwam de stem weer die zei vertrouwen te hebben. De doktoren raadden me aan mijn zoon van de monitoren af te halen om hem in vrede te laten gaan, want zelfs als er een wonder zou gebeu-ren, zou hij een kasplantje zijn. Ik kon alleen maar denken dat dat geen leven was, en weer fluisterde de stem: “Heb vertrouwen!”
Voor het moment stemden de doktoren toe om Evan aan de machines te houden, maar ze adviseerden me geen enkele hoop te koesteren. Hij had minder dan 1% kans om te leven, en als dat gebeurde was hij gedoemd om de rest van zijn leven aan die machines gekoppeld te blijven. Ik zeg jullie nogmaals dat ik geen God had, en dus geen leiding kon vragen. In de stilte van het eerste moment dat ik alleen was, ontving ik de aanwijzingen. “Volg de aanwijzingen impliciet op.” Herinneringen aan de visioenen en de stem in het moeras overspoelden me weer. Er was iemand bij me, daar was ik zeker van, en ik besloot zorg-vuldig te luisteren.
Ik kreeg aanwijzingen om de aura van mijn zoontje te herstellen door het te bezielen met de aura’s van anderen. Twintig minuten per keer was een van de eerste regels, want als je het langer deed, liep de aura van de gever leeg. Ze instrueerden mij om een rij liefdevolle mensen door Evans kamer te laten gaan, waarbij elk persoon zijn/haar eigen energieveld ter beschikking stelde aan zijn levenloze lichaam.
Dat moest gebeuren door hem fysiek aan te raken, toe te staan dat hun energie door zijn lichaam stroomde, en door hem een ‘geschenk’ te geven. Dat kon door een lied te zingen of door een verhaal te vertellen, een ieder mocht doen wat er in hen opkwam. Beziel hem met positieve energie en jullie liefde en talenten, en dit zal hem weer tot leven brengen. Ik ging tegen alle ziekenhuisregels in door elk half uur liefdevolle mensen naar de kamer van mij zoon te dirigeren. Ook zij volgden de aan-wijzingen op, en gaven hem het cadeau van hun liefde. Deze processie ging 24 uur per dag door, drie dagen lang. Er bleven mensen komen. Ze ‘kampeerden’ dag en nacht; liefdevolle, zielen die hem vol vertrouwen bezielden met hun verse energie. Het feit dat ik het ziekenhuis kon overtuigen dit onorthodoxe gedrag toe te staan was een wonder op zich, maar op de derde dag, na 72 uur constant waken, opende mijn jongen zijn ogen en herkende me. HIJ WAS TERUG!

De doktoren waren verbijsterd. Ze bleven me zeggen dat hij nooit meer zou lopen en praten als een normaal kind. Hun woorden lieten me echter volkomen koud. De leiding en begeleiding van mijn spirituele Lichtwezens had mij boven enige twijfel bewezen dat het allemaal goed zou komen; ten slotte had mijn “vriend” in het moeras me dat toevertrouwd! Voor de eerste week om was, waren al zijn lichaamsfuncties hersteld, en tegen het einde van de tweede week rende hij al door de gangen naar de speelkamer. Het was inderdaad een ongelooflijk wonder. Wat had ik gedaan om zo’n genade te verdienen van onze Oppermachtige Schepper?

Wil je meer weten over de meditatie, het herstellen van grids of deze wonderbaarlijke genezing dan kun je een kijkje nemen op www.firethegrid.org.

15-07-07

Sportdynamiek


Gister werd ik uitgedaagd om weer een stukje van mijn sportieve kant te (her)ontdekken. Na 8 jaar heb ik mijn hockeystick uit het vet gehaald en meegespeeld in een wedstrijd tussen ouders (en aanhang) en een meisjes D1-eftal. Zodra ik bezig was met het aantrekken van mijn outfit, voelde ik me een ander mens worden. Een bijzondere gewaarwording. Eerst de sokken, altijd twee paar over elkaar, want anders had je zo'n last van de zwetende scheenbeschermers. Dan de scheenbeschermers als een soort sandwich tussen de beiden sokken. Een gebitsbeschermer waarmee je nauwelijks adem kunt halen, het speeksel dat dan in overvloed geproduceerd wordt en als je dan nog wilt proberen te praten............ Een paar kunstgrasschoenen met kleine noppen, een hele verademing na die grasschoenen met grote, zware noppen.
En dan nog dat handschoentje, dat sinds het hockeyen op kunstgras een onmisbaar attribuut is om te voorkomt dat je bij de backhandstop je knokkels niet open haalt.
Even waande ik me weer dat kleine meisje dat zodra ze op dat hockeyveld stond gewoon een ander mens was. Van meer verlegen en teruggetrokken naar die midden-midden die het spel verdeelde, mensen coachte, de strafcorner erin mepte en ook verdedigend haar vrouwtje stond.
Doordat er gister sprake was van een gemengd spel met vaders, moeders, aanhang en kinderen, wel of niet gewend om te hockeyen, onderstond er een hele andere dynamiek. Het was boeiend om te zien hoe kinderen hun ouders kopiëren, zich soms juist meer aan het afzetten waren of de competitie aangingen. En dan die ouderen........sommige werden gewoon weer kind, mopperen tegen de scheidsrechter, het niet kunnen hebben als een meisje van 12 hen een bal door de benen heen speelde of afhaken als de bal afgenomen werd. Heerlijk voer voor psychologen en gedragswetenschappers, alle patronen worden in het veld zo duidelijk!
Gelukkig wonnen de ouders gister met 2-1 van de kinderen, want ik weet niet wat er met al die patronen gebeurd zou zijn als er een verlies geincasseerd had moeten worden.

14-07-07

(Kranten)koppen snellen

Het is zaterdag, ondanks de komkommertijd ligt er een dikke Volkskrant op de mat. Even koppensnellen, mijn manier van kranten lezen. Vandaag heb ik er speciaal op gelet welke koppen mijn aandacht hadden. Een greep hieruit:
Fel gevecht om het deurtje voor het koelvak, zelf natuurwinkels weigeren.
Een hardnekkige fluistercampagne - Wat? Wat? Wat? roept de politiek. Niks! Niks! Niks! zegt de minister.
Wat Nu?! vervangt Wat Heet! op tv
Jongeren niet in de verleiding brengen
Ontwikkelen doet soms pijn
Kunstvlag moet van voorgevel
Een ritmische ruit met mooi uitzicht
Verspringer raakt gewond door speer in zijn rug
Als je dat terugleest, dan denk je toch ook wat leven wij in een gek land, in een gekke wereld met gekke dingen. Daar krijg je toch vanzelf een gekke driekleur van!

13-07-07

Gun je hart een renovatie


In mijn praktijk komen veel mensen die op zoek zijn naar hun passie. Een hele legitieme vraag natuurlijk om daar mee aan het werk te gaan. De basis voor passie ligt in het hart. Helaas krijgt ons hart het door de ervaringen die we op doen in het leven, geregeld zwaar te verduren. En zo schitterend als het hart was bij onze geboorte, zo vervallen kan het zijn na verloop van tijd. In die puinhopen is het vaak lastig zoeken naar je passie. Een leuke oefening om je hart weer stralend te krijgen beschrijf ik hierna. Het is een oefening waar je meerdere weken mee bezig kunt zijn en als je dat gediscplineerd doet, zul je al snel de resultaten merken.

Ga rustig op een stoel zitten, adem een paar keer diep, maak een goede verbinding met de aarde en zet je kruin open zodat je ook energie kunt uitwisselen met de kosmos.
Maak contact met je hart en vraag om het hart te tonen alsof het een huis is. Neem waar hoe je huis er op dit moment uit ziet. Bekijk jouw huis kritisch en grondig. Stel je voor dat je aannemer, binnenhuisarchitect, kleurendeskundige en interieurverzorger bent. Wat zou je als eerste aanpakken om een start te maken met het opknappen en inrichten van jouw hart naar je eigen normen, waarden en smaak. Schrik niet als het project groter is, dan je vooraf verwacht had. Je hebt alle tijd. Trek de eerste dag ongeveer vijf minuten uit om een eerste aanzet te maken. Misschien wil je eerst iets slopen, een klein deel poetsen of verven. In een visualisatie kan alles. De volgende dag maak je weer contact en kijkt wat het huis dan nodig heeft. Dat doe je net zoveel dagen als nodig is om helemaal tevreden te zijn. Eventueel kun je tussentijds aantekeningen, schilderingen of tekeningen maken. En......vergeet de tuin, kelder en zolder niet. Veel plezier!

12-07-07

Gelukkig heb ik meer verstand van............

Ik ben blij dat mensen op Internet hun kennis willen delen. Sinds ik met mijn weblog ben begonnen, had ik de wens om een mailfunctie op mijn site te hebben. Een functie die het mogelijk maakt om mensen een mail te sturen, zodra ik weer wat nieuws geschreven heb. Gister trok ik de stoute schoenen aan om mij eens wat verder in dit onderwerp te verdiepen. Ik ben geen IT-er, kan leuk een beetje knutselen in HTML maar daar is dan ook alles mee gezegd. Op zulke momenten is Google toch wel mijn eerste hulpbron. Al Googlend (mooi hè dat er zelfs nieuwe werkwoorden door het gebruik van internetsites ontstaan) kwam ik bij de site van Get clients now terecht, die mij attent maakte op Feedblitz. Een mooi product, maar een site die vol staat met vakjargon en helaas ook nog in het Engels is, wat het voor mij zeker niet toegankelijker maakt. Dan maar op zoek naar iemand die zijn of haar Nederlandse kennis over Feedblitz op het net deelt. Zo kwam ik op de site van Sanne Roemen uit. Volgens mij iemand die gespecialiseerd is in het schrijven van overzichtelijke handleidingen, geweldig! En het is gelukt. Ik voel mij door de hulp van al die mensen die hun passie op het net delen net een kind in een snoepwinkel die alles kan uitkiezen wat ze wil en alles kan bereiken wat ze wenst. En als het dan werkt, dan ben ik trots op mezelf, trots dat ik het zelf gedaan heb, zonder dat ik iemand heb in hoeven "huren"". Maar bovenal met ik dankbaar richting alle "onbekende" hulpbronnen.
Ik hoop dat mensen datzelfde gevoel ook hebben na een bezoek aan mijn site of weblog. Ik wil graag mijn bijdrage leveren aan de balans van geven en nemen in het grote geheel. Mijns inziens heeft een ieder daarin een specifieke taak of rol, waarbij geen enkel schakeltje gemist kan worden. Samen is het pas totaal. Welke waarde voeg jij toe?

11-07-07

Blognieuws per mail ontvangen?

Om je nog beter van dienst te zijn, kun je vanaf heden al het nieuws dat ik op dit blog schrijf per mail ontvangen. Het enige dat je hoeft te doen is je e-mailadres hiernaast in te vullen en de daarna volgende stappen uit te voeren. Veel plezier.

De één zijn brood..........de ander zijn......

Het huidige weer in Nederland brengt voor de één grote successen met zich mee, voor de ander leidt het vooral tot verlies. Zo las ik een artikel over de website www.buienradar.nl, waarin de oprichter Edwin Rijkaart schetst dat hij staat te juichen als het maanden pijpenstelen regent en dan kan hij nu zijn lol op. Zijn inkomsten haalt hij uit de adverteerders, de diensten zijn gratis. Dat in tegenstelling tot de traditionele weerbedrijven, zoals het KNMI, Meteoconsult en Weathernews die voor hun radarbeelden grof geld vragen. Zij kunnen op dit moment hun jalouzie niet echt onder stoelen of banken steken.
Elders schreeuwde een krantenkop dat de reisbureau's het enorm druk hebben om alle last-minute boekingen verwerkt te krijgen, omdat Nederland weer massaal naar zonnige oorden vlucht.
Het is natuurlijk wachten op de berichten, dat de Nederlands Horeca, de Watersport, de Campingbazen en huizenverhuurders bij de overheid aankloppen, vanwege economische problemen.
Trek ik dat soort dingen door naar mijn eigen branche, dan is het natuurlijk de kunst om met het juiste product, op de juiste tijd op de juiste plek te zijn. Kun je dat vooraf incalculeren? Volgens mij is net zo wisselvallig en onvoorspelbaar als het weer. Is het dan toeval? Daar geloof ik eigenlijk niet in.
In de Intermediair die gister op de mat lag, stond een heel stuk over The Secret - The law of attraction. Een denkwijze die pretendeert dat het leven maakbaar is. In het artikel werd het betiteld als een hype van een zelfhulpmiddel, dat past bij de individualisering van Nederland.
Het basisconcept spreekt mij wel aan, zeker als het gaat om verantwoordelijkheid nemen voor het eigen leven, maar de uitwerking is wat mij betreft te Amerikaans. Het geheel wordt te ver doorgetrokken.
Alles bij elkaar opgeteld, waar kun je nu echt op vertrouwen? Voor mij staat mijn intuïtie op nummer 1. En als het lukt om dat hoofd uit te schakelen, dan kom ik daarmee eigenlijk altijd wel daar waar ik wezen moet.

10-07-07

Naar bedrijfsvoering met een ziel

In de Volkskrant van vandaag stond een artikel over het Nederlandse bedrijfsleven, dat te weinig vernieuwend is zowel op het gebied van organisatie- en productontwikkeling maar ook met het opstarten van nieuwe innovatieve bedrijfsactiviteiten.
Mijn eerste reactie is, dat de oorzaak gezocht moet worden in de toch vaak eendimensionale manier van denken van ondernemers. Veelal is die gericht op materie, omzet en cashflow. Voor mij één van de redenen waarom ik besloten heb om voor mijzelf te beginnen. Ik heb daar enerzijds mee bereikt dat ik mijn veelzijdigheid in mijn ondernemerschap kwijt kan en me op bepaalde vlakken niet hoef in te houden. Anderszijds stel ik mij ook ten doel om vanuit een coachende rol mensen te inspireren om al hun kwaliteiten, passies en mogelijkheden te benutten en daarmee het bedrijfsleven gezonder te maken. Volgens mij kan er al snel een win-win situatie ontstaan waarbij het door de Volkskrant geschetste probleem opgelost kan worden.
In het systemisch denken is een van de voorwaarden, nodig om een gezond systeem te creëeren, de balans van geven en nemen. Helaas wordt dit dikwijls vertaald in salarissen. In mijn beleving gaat het maar ten dele over inkomen, meestal staat de behoefte om persoonlijk te ontwikkelen, geïnspireerd te worden en te kunnen groeien op een prominentere positie. Als een werknemer vanuit samenwerking en toch in vrijheid, vanuit alle beschikbare potentie kan werken, dan volgt de innovatie vanzelf.
Paul Chauvigny de Blot, hoogleraar Business spiritualiteit aan de Nijenrode Business Universiteit zegt hier in de laatste Happinez het volgende over: "hij gelooft er in dat het bedrijfsleven menselijker kan worden en dat spiritualiteit daarbij belangrijk is. Het gaat niet over winst maken, maar het draait om het welzijn van de mensen. In bedrijfsvoering heb je het niveau van doen, waar deskundigheid belangrijk is en het niveau van zijn, waar het om bezieling en idealen gaat. Als niet aan beiden niveau's voldaan wordt, dan raakt de mens opgebrand. Hij stelt dat 10% van de bedrijven failliet gaat aan deskundigheid, 30 % door gebrek aan samenwerking en 60 % door gebrek aan visie en bezieling".
Richard Barrett schreef hierover een interessant boek: naar bedrijfsvoering met een ziel, ISBN 90-748-9920-x
Ondernemer, manager of leidinggevende, ik daag je uit tot een meerdimensionale aanpak! Heb het lef en verbaas je over het resultaat.

09-07-07

Structuur en vrijheid: een paradox?

De afgelopen weken volgde ik Wimbledon op de voet. Ik blijf het mooi vinden om te zien hoe topsporters zich opladen. Wat maakt dat mensen boven zichzelf uitstijgen. Jan Siemerink verwoordde het in zijn commentaar treffend: hoe beter het de tenniser lukt om zich vast te houden aan rituelen, hoe meer hij bij zich zelf blijft, hoe krachtiger hij is en hoe vrijer hij staat te spelen. Een paar voorbeelden. Marion Bartolli, de Francaise die Michaella Krajicek uit het tournooi sloeg, heeft een heel apart serviceritueel. Ze houdt haar racket op een onmogelijke manier vast, kijkt met priemende ogen naar de tegenstandster en blijft voortdurend in beweging. Keer op keer, het lijkt wel een robot. Zodra zij dat gevoel niet meer kon vasthouden en de tegenstandster nog meer intimidatie ten toon spreidde, moest zij buigen. En dat was hetgeen wat Venus Williams deed, zo hard kreunen en steunen, dat het Marion uit haar spel haalde.
Rafael Nadal pept zichzelf op door bij de service de bal meerdere keren te laten stuiteren, na elk punt zijn handdoek te pakken en steeds weer dat vuistje.
Roger Federer valt op door zijn ingetogenheid. Maar één ding hebben allen gemeen: het vasthouden aan rituelen, is de weg naar vrijheid.
Dat zette mij aan het denken. Al jaren ken ik van mijzelf het vrijheidsthema. Vrijheid zie ik vaak voor me als iets structuurloos, leven in het moment zonder belemmeringen, doen wat ik wil....... Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ineens realiseerde ik me dat ik me eigenlijk het meest vrij voel als ik me ook aan bepaalde rituelen houd. Iedere ochtend mediteren en werken met energie, voor een coaching of extern bezoek even met aurasomaproducten spuiten, een wierookje opsteken en al vind ik het soms lastig om dat toe te geven, het zorgen voor wat meer regelmaat in eten, slapen en opstaan. Het lijkt wel een paradox: eerst zorgen voor structuur om vervolgens de vrijheid te kunnen ervaren.
Welk ritueel doe jij om de vrijheid in jezelf te kunnen ervaren?

08-07-07

Diepgaand gourmetten


Gisteravond kwamen dierbare vrienden van mij eten. Ik hou van gezelligheid, lekker eten en een goed gesprek. Dus tijd om een leuke maaltijd uit de kast te halen. Enige tijd geleden brachten vrienden van Jeannette ons op een goed idee. Een coachgourmet. Niet gewoon gourmetten met veel vlees, vette saus en stokbrood, maar het klaarmaken van heerlijke gerechtjes in de kleine pannetjes van het gourmetstel. Wij hebben er een eigen draai aan gegeven door bij elk gerecht een vraag te verzinnen, die aanleiding geeft tot een persoonlijke noot. Zo hebben we dit concept gisteravond ook toegepast. We hebben heerlijk gegeten en zulke mooie gesprekken gehad. De vragen wie zijn jouw grootste liefdes, welke droomreis zou je willen maken en wat is voor jou de ver van je bedshow, hebben ons deze hele avond beziggehouden. En eerlijk gezegd niet alleen gisteravond, ook vandaag gonst het nog na in mijn hoofd. De antwoorden van een ieder waren zo diepgaand, kwetsbaar en eerlijk dat ik al werkend in de tuin nog heerlijk heb zitten nakauwen.
En........wil je ook een keer zo'n inzichtgevende en onthullende maaltijd tijdens een dagje uit van het werk, je verjaardag of gewoon zomaar? Ik organiseer en begeleid graag zo'n coachdiner voor je!

07-07-07

Een spiegel met nieuwe mogelijkheden

Gisteravond was ik bij de eindmusical "Plexat" van Hannah, de dochter van mijn vriendin. Ze staat op het punt om van de lagere naar de middelbare school te gaan. Een bijzonder moment in ieders leven.
Ik was "ingehuurd" om te filmen. Een extra reden om de avond heel intens te mogen beleven. Het was een geweldige avond. De kinderen stonden te stralen als sterretjes. Zowel het toneelspel, de liedjes, de decors, de grime als de kleding waren helemaal af en het leek wel een professionele set. Ik voelde me soms bijna bezwaard om daar als volwassene met mijn filmcamera doorheen te lopen. Het was toch hun avond, hun afscheid. Ik geloof overigens dat ik er meer last van had dan zij.

Het hele gebeuren bracht mij terug naar mijn eigen lagere schooltijd. Hoe stond ik ook al weer op het podium bij schooluitvoeringen. Vaagweg herinner ik mij dat ik toneelspelen in de lagere klassen heel leuk vond, maar gaandeweg veranderde daar iets in. Er onstond schroom, verlegenheid, een beweging naar binnen, nu zou ik zeggen een deficient zonnevlecht en keelchakra. Welke ervaringen hebben daar verandering in gebracht. Ik kan er nog even niet bij, als is die wens wel erg groot. De weg terug naar het podium, daar zit mijn diepe verlangen. Ik ga vandaag maar eens in gesprek met mijn innerlijk kind. Wellicht kan die mij de sleutel aanreiken.

Leerlingen van de Nutsschool dank jullie wel voor de spiegel die jullie gisteravond waren. Ik wens jullie een mooie toekomst toe, waarin jullie vooral (bij) jezelf kunnen en mogen blijven.

06-07-07

Zelf, jouw leven leiden

In het werken met familieopstellingen kom ik dynamieken tegen, waarin kinderen de zorg voor ouders op zich genomen hebben. Dit ontstaat dikwijls doordat een kind terecht of onterecht de ouder als incompetent ervaart op fysiek, mentaal, emotioneel of spiritueel gebied. De positie of functie van de ouder wordt overgenomen en er blijkt daardoor deels of helemaal geen respect meer te zijn voor de ouderlijke "macht". In de psychologie noemen ze dit ook wel parentificatie. Het patroon van zorgen zet zich ook op latere leeftijd voort, zij het dat de zorg dan niet voor de ouders is maar voor de context waar op dat moment in geleefd wordt met collega's, partners en eigen kinderen.
Sommigen hebben op een gegeven moment zoveel gezorgd en zoveel (weg)gegeven, dat zij niet meer in staat zijn een eigen leven te leiden en geven op hun beurt hun leven en positie ook weer weg.
Voor al diegene die zich in één of beide situaties herkennen, de volgende sprekende tekst van Paul Ferrini.

Probeer niet via anderen te leven of hen via jou te laten leven. Daarmee vervaag je de grenzen tussen hen en jou. Zo creëer je de voorwaarden voor ongezonde afhankelijkheid en wederzijds verraad.
Stel een aantal grenzen en zorg dat die duidelijk blijven. Slaap in je eigen bed. Maak je eigen eten klaar. Ruim de boel op. Maak er een gewoonte van voor jezelf te zorgen en laat anderen ook voor zichzelf zorgen.
Jij bent niet op aarde om voor anderen te doen wat zij voor zichzelf moeten doen. En zijn er evenmin om jouw leven te leiden.

Gertruud, dank voor je inspiratie met deze mooie tekst!

05-07-07

Intuitieve Waarneming


In mijn coachpraktijk werk ik veel met intuitieve waarneming. Enerzijds voor mezelf in de voorbereiding anderszijds met klanten om ook hun innerlijke waarnemingen aan te scherpen.
Voorafgaande aan de coaching sluit ik altijd even mijn ogen en vraag ik om een innerlijk beeld over de coaching. Er komt dan een soort film aan me voorbij, die informatie geeft over de kwaliteit van het gesprek, de inhoud van de coaching of de gemoedstoestand van de cliënt. Dat helpt me om tijdens de sessie een houvast te hebben en/of zelfs al de juiste materialen klaar te leggen. Ook ondersteunt het me in het doen van de juiste interventies. Door op een diepere laag in te tunen, weet je vaak waar het werkelijk over gaat ook al doet het gesprek anders vermoeden. Zo kun je sneller de vinger op de zere plek leggen.
Vandaag werkte ik me klant die zelf veel doet met familieopstellingen. Zij wil haar intuitieve waarneming meer gaan inzetten bij de begeleiding van de opstellingen. Mijn ervaring bij dit soort casuistiek is, dat het de meeste mensen niet veel moeite kost om intuitief een juist beeld, gevoel of geluid op te roepen. De grote uitdaging ligt in het vertrouwen op de waarneming. Er bekruipt dan al snel een gevoel van wie ben ik dat ik kan waarnemen, ben ik niet aan het oordelen of iemand in een vakje aan het plaatsen. Een gevoel van nederigheid is hierin zeker op zijn plaats, maar dicht jezelf niet te weinig kwaliteiten toe.
Het effectief kunnen inzetten van intuitieve waarneming is een kwestie van het leren van de basisprincipes, het eigen maken van de manieren waarop je jezelf kunt ondersteunen, het verruimen en oprekken van je bewustzijn. Daarnaast is het vooral veel doen en steeds weer evalueren door je waarneming te vergelijken met datgene wat er in de dagelijkse praktijk zichtbaar, hoorbaar of voelbaar is.
Ook behoefte om jouw intuitieve waarneming verder te ontwikkelen? Ik ondersteun je graag in dit proces. Voor de verschillende mogelijkheden verwijs ik naar de website van Coach-Inn.

04-07-07

Bang voor vakantie


Bang voor vakantie - Iedereen heeft er wel een beetje last van. Dat is de titel van een artikel in de kampioen juli en augustus van de ANWB.
Wat de mooiste periode van het jaar zou moeten zijn, leidt voor velen tot een nachtmerrie: heimwee, vliegangst, claustrofobie of bang voor insecten. Geen onbekende angsten om tegen te komen op vakantie. Soms kan het zelfs zover gaan dat mensen thuisblijven, hun vakantie afbreken of consessies doen op het reisdoel.
In het artikel vergelijkt Drs. Jan van den Berg dit soort angsten met verlatingsangsten. Vakantie een proces van loslaten van het bekende, toelaten van het onbekende en vervolgens aanpassen in de nieuwe omgeving.
Hij geeft een paar suggesties om deze angsten op een "gezonde" manier te lijf te gaan.
1. Beweeg veel
2. Verken de omgeving
3. Formuleer de angst
4. Doe rustig aan
5. Denk positief

Zijn deze tips niet voldoende, dan helpt het wellicht om eens dieper op deze angsten in te gaan. Angsten groeien dikwijls als een soort ui, elke keer een laagje. Dingen worden aan elkaar gekoppeld die eigenlijk geen logische verbinding met elkaar hebben. Ook is het zo dat angsten makkelijk overgenomen worden. Zo kan je tot ontdekking komen dat je al jaren met een angst rondloopt die niet van jou is, maar van een opvoeder of huisgenoot. Een familieopstelling geeft bij dit soort casuistiek vaak veel inzicht.
Besluit je toch om thuis te blijven, dan kan je altijd nog in een visualisatie de reis van je dromen maken, lekker veilig in je eigen stoel. Dit soort reizen zijn makkelijker dan je denkt, je komt overal, kan letterlijk de beelden zien, taferelen volgen, de geuren snuiven en de cultuur proeven. En het kost je helemaal niets!

03-07-07

Eten wat bij je past

Tot nu toe heb ik vooral geschreven over de geestelijke voedingskant. Natuurlijk hoort in dit blog ook de fysieke voedingskant. Mensen die in het Bolwerk trainingen gevolgd hebben, kennen mijn lunches. Befaamd noemen ze die, met eigen gebakken brood, verse salade en altijd een eigen gemaakte soep.

Om mij heen hoor ik allemaal mensen die aan het lijnen zijn (Sonja Bakkeren, bloedgroependieet, Montignac, Atkinson, noem ze maar op). Eigenlijk geloof ik daar niet zo in, misschien wel voor de korte termijn, maar niet op de lange baan. De juiste proporties is één, maar ik denk dat het ook heel erg samenhangt met de voedselkeuze. En wat goed is voor een mens, jouw persoon, dat hangt heel erg af van de levensfase waar je in zit. Als je dit in alle eerlijkheid aan jezelf vraagt, dan weet je het antwoord wel. Het is net als kleuren, de ene keer zit je in de blauwe periode, terwijl in een andere tijd, roze het helemaal is. Ook met eten kun je in kleurenperiodes zitten, de groene tijd (veldsla, andijvie en spinazie), de gele periode (mais, witlof en gele paprika) en de rode tijd (tomaat, rode paprika en radijs). Ook kan het zijn dat je de ene keer behoefte hebt aan vlees en de andere keer juist gaat voor vegetarisch.
De Ayurvedische keuken maakt een onderscheid in 3 types Vata, Pitta en Kapha. Vata kan het beste warme, zoet, zuur en zoute maaltijden nuttigen, Pitta vaart wel bij lauw en pittig, terwijl Kapha floreert bij scherp en bitter. Er zijn verschillende sites waar je een test kunt doen, om te onderzoeken tot welk type jij behoort.
Kies je uiteindelijk om te eten wat bij je past, dan moet je vaak eerst afrekenen met het dogma "eten wat de pot schaft" en je daarna realiseren dat je in een gezin wellicht meerdere gerechten moet klaar maken. Een kunst op zich. Gun jezelf in elk geval een try-out en oordeel dan. Nog een advies: houd het familie-eet-ritueel in ere al eet ieder zijn eigen kostje.

Vandaag een recept voor de "groene" - pitta eters, een soep die door de cursisten tot favoriet is uitgeroepen.

Recept Spinaziesoep
40 gram boter
40 gram bloem
water
bouillonblokjes
6 deelblokjesspinazie (diepvries)
1 ei
0,5 eetlepel pataks currypasta mild
1 lepel geraspte kokos
peper
zout
chilipoeder
koksroom (optioneel)

Bereidingswijze:
Maak een roux van bloem,boter, kokos en currypasta. Voeg water en bouillonblokjes toe. Kluts het ei en breng dit onder goed roeren over in de soep. Voeg spinazie toe en breng de soep op smaak met peper, zout, chilipoeder en evt. koksroom.
Eet smakelijk!

02-07-07

Congruent gedrag

Hoe vaak komt het niet voor, iemand zegt iets of doet iets, waarvan je denkt hé het lijkt wel of het niet overeen komt met wat diegene van binnen voelt. De laatste tijd heb ik me verder in dit onderwerp verdiept. Zo kwam ik uit bij de indeling van karakterstructuren, die in de psychologie beschreven worden. Zij spreken van schizoïde, orale, psychopatische, masochistische en rigide persoonlijkheden waarin de mensheid ingedeeld kan worden. Door opvoeding, de context waarin wij als kinderen zijn opgegroeid, ontstaan al op jonge leeftijd defensiemechanismen. Ieder mens heeft ze wel. Alleen dat is al een interessant gegeven. Wibe Veenbaas en Joke Goudswaard besteden hier in hun boek de Maskermaker uitgebreid aandacht aan. Toen ik nog een stapje verder ging in mijn onderzoek, realiseerde ik me dat ik zelf regelmatig "verkeerd" reageer en daarmee mensen alleen maar verder in hun defensiemechanisme duw. Natuurlijk niet mijn opzet, maar als je jezelf hier niet bewust van bent, dan gebeurt het gewoon. Bijkomend nadeel, dikwijls doet het ook een beroep op mijn eigen defensie, waardoor er een soort kinderlijke communicatie ontstaat. Barbara Brennan beschrijft in haar boeken "Bronnen van Licht" en "Licht op de Aura" op welke manier je met je eigen energie om kunt gaan om de communicatie bij bepaalde defensiemechanismen niet op slot te zetten. Het geheel wordt omlijst met duidelijke tekeningen, zodat het mogelijk is om het direct toe te passen. Een leuk experiment zowel zakelijk als privé uit te voeren met verrassende resultaten!

01-07-07

Welkom Nieuwsbrieflezers

Vandaag voelt het toch wel een beetje als een feestelijke dag. Weliswaar ben ik al 24 dagen met dit weblog bezig. Nu is het moment daar om deze pagina met het grote publiek te delen. Ik wil speciaal de nieuwsbrieflezers welkom heten, die de doorklik hebben weten te vinden. Bijna dagelijks schrijf ik iets over wijsheden, leuke voorvallen of inzichten. Daarnaast maak ik je attent op interessante websites,doe aankondigingen over komende activiteiten bij mij of anderen en publiceer oefeningen over energiemanagement of opstellingen. Voel je je uitgedaagd om er iets interactiefs van te maken, dan kun je een reactie plaatsen die voor iedereen leesbaar is. Ik geef de praatstok dan graag aan je door.
Wil je op de hoogte blijven van het nieuws op deze pagina dan kun je een abonnement nemen op de feed onder aan deze pagina. Aan de rechterzijde tref je het archief, waar je kunt kijken wat ik eerder deze periode geschreven heb.
Ik wil nog even terugkomen op de praatstok. Dit hulpmiddel wordt in indiaanse tradities gebruikt. Hij wordt doorgegeven tijdens vergaderingen, ceremonies of in het onderwijs. Degene die de praatstok in handen heeft, mag het woord voeren. Deze persoon heeft ook de antwoordveer in handen en geeft deze desgewenst door als hij wil dat iemand speciaal zijn vraag beantwoord. Zo is er ruimte voor iedereen, wordt er naar de ander geluisterd en is er respect voor de mening van anderen. Een mooi ritueel om elkaar op een respectvolle manier verhalen te vertellen, een basis die wat mij betreft ook voor dit weblog geldt.
Wil je zelf een eigen praatstok maken, dan kun je dat symbolisch doen door zelf een weblog te starten of een echte praatstok te maken. Bij het vervaardigen van de praatstok kun je diverse materialen gebruiken, denk aan takken van bomen, kralen, veren en huiden. De indianen dichten aan ieder materiaal en iedere kleur speciale kwaliteiten toe.
Een paar voorbeelden: berkenhout ondersteunt de waarheid, cederhoud is goed voor reiniging, de lijsterbes biedt bescherming en hout van vruchtbomen zorgt voor overvloed. Rode kralen staan voor vertrouwen, geel betekent liefde, blauw is goed voor intuitie, groen is de kleur van de wilskracht en roze draagt bij aan de creativiteit. Het hert zorgt voor zachtheid, het konijn helpt om goed te kunnen luisteren, het haar van een paard brengt doorzettingsvermogen en zorgt voor goede aarding.
Ik vind het altijd weer bijzonder om te lezen over dit soort tradities. Ik geloof er alleen al in dat het doen van rituelen en het gebruik van bijbehorende hulpmiddelen de communicatie verbeterd, zowel zakelijk als privé. Ik geef nu mijn praatstok graag aan jullie door en kijk uit naar jullie reacties.