Erkenning voor de gestolen generatie

Gister maakte Jenny Macklin, de Australische minister van Inheemse Zaken bekend dat de regering op 13 februari officieel excuus aan zal bieden aan de zogenaamde "gestolen generatie" voor het leed dat de staat hen aangedaan heeft. In de vorige eeuw werden tussen 1910-1970 veel kinderen van aboriginals weggehaald bij hun ouders, om op te groeien bij blanken. De staat vond dat de inheemse bevolking geen bestaansrecht meer had en dat het voor de kinderen beter was om een "andere" opvoeding te krijgen. Dit heeft geleid tot veel werkeloosheid, criminaliteit en verslaving in deze bevolkingsgroep.
In een emotioneel interview met één van de aktievoerders nadat het bovengenoemde nieuws bekend was geworden, ging het vooral over een plek krijgen en gerespecteerd worden. Ook hier worden de belangrijkste systeemvoorwaarden, die nodig zijn om evenwicht in een systeem te krijgen, weer mooi uitgelicht (binding, ordening, balans van geven en nemen). Een belangrijke stap om de "schuld" die in het verleden is opgebouwd, te vereffenen. Het collectieve geweten dat ieder systeem heeft draagt de historie met zich mee. Het rust niet voordat het evenwicht hersteld is. Dat is de reden waarom genoegdoening na zoveel jaren zo zinvol kan zijn en wezenlijke veranderingen bewerkstelligt. De ziel van het volk kan thuiskomen zowel van de "daders" als de "slachtoffers".

Aura van slag

Ik heb net een bezoekje aan de tandarts gebracht. Terwijl ik daar ongemakkelijk en verkrampt in de stoel lag en de tandarts bezig was om te boren, heb ik de tijd gedood om te bedenken hoe een aurafilmpje er op dat moment uit zou zien. Als je bedenkt dat bij de bovenstaande foto er alleen maar iemand met haar handen door mijn aura wapperde, dan kan het niet anders zijn dat een tandarts dagelijks geconfronteerd wordt met op hol geslagen aura's. In elk geval bij mij zeker. Ik ga maar even de tijd nemen om naar binnen te gaan zodat de rust kan wederkeren.

De wezenlijke vlam

"Zoals een kaars niet zonder vuur kan branden,
zo kan de mens niet zonder spiritualiteit leven".

Boeddha (circa 563-460 v.c.)

Spijt van beroepskeuze

Volgens onderzoek van 123 studie zijn veel Nederlanders niet tevreden met hun beroepskeuze. Onderzoek onder 2500 mensen heeft uitgewezen dat vooral de informatieverstrekking door scholen als boosdoeners gezien worden.
In het werken met loopbaanopstellingen is het mijn ervaring dat ook het familiesysteem hier vaak een belangrijke rol in speelt. Zo kiezen veel mensen hetzelfde beroep als (één van) hun ouders. Dikwijls een proces van identificatie of trouw blijven aan het familiesysteem. Een andere groep probeert de niet vervulde wensen of passies van (voor)ouders te leven. Zo kan het zijn dat "een kind" een studierichting gaat volgen omdat de ouders niet de mogelijkheden kregen of competenties hadden dit te doen. In een loopbaanopstelling kan iemand zich bevrijden van deze op zich genomen "last" om ruimte te creëren en een eigen weg te gaan. De richting op van "Baas in eigen loopbaan".